Jerzy Hulewicz „Dzieje Utana”

37,00 

Zbiór Dzieje Utana składa się z zaledwie trzech opowiadań: tytułowego, Dziury w próżni i baśni Lalita-Liana. Pierwsze z nich to niezwykle interesująca wariacja na temat etycznych granic eksperymentów biologicznych, w której Frankenstein i Moreau podają sobie dłonie. Dziura w próżni jest z kolei tragikomedią pomyłek, w której to, co wzniosłe, zderza się z tym, co niskie, a nadzieja staje do wyścigu z rozpaczą. Tu też Hulewicz poczynił kilka interesujących wycieczek w stronę teorii sztuk plastycznych, zastanawiając się nad możliwościami uchwycenia nieuchwytnego. Wreszcie Lalita-Liana, przez samego autora określona jako baśń, w istocie najbardziej chyba przypomina charakterem klasyczne opowiadania grozy w stylu na przykład M.R. Jamesa.

ze Wstępu Krzysztofa Grudnika


Wydawnictwo IX
Rok wydania: 2025
Autor: Jerzy Hulewicz
Redaktor serii: Krzysztof Grudnik
Edycja i opracowanie językowe tekstu: Krzysztof Grudnik
Korekta: Krzysztof Biliński
Projekt okładki: Krzysztof Biliński
Ilustracja na okładce: William Cheselden
Redakcja techniczna: Krzysztof Biliński
Format: 120×165 mm
Liczba stron: 180

Opis

Jerzy Teodor Hulewicz urodził się 4 lipca 1886 roku w Kościankach, wsi w wielkopolskiej gminie Strzałkowo, którą dziś zamieszkuje około 100 osób (dawny dwór Hulewiczów, choć mocno przebudowany od tego czasu, pozostaje największą atrakcją okolicy).

Artystyczny dorobek Jerzego Hulewicza to przede wszystkim twórczość plastyczna. Z czasem skupił się na grafice. W jego pracach wyraźnie widać wpływy kubizmu, futuryzmu, a przede wszystkim – niemieckiego ekspresjonizmu. Projektował okładki, ilustrował książki (m.in. Genesis z Ducha Juliusza Słowackiego, Legenda o św. Balbinie Nieznanej Jarosława Iwaszkiewicza), tworzył portrety (Stanisława Przybyszewskiego, Emila Zegadłowicza), a okazyjnie zajmował się też rzeźbą. Niestety spora część prac Hulewicza została zniszczona w 1944 roku podczas powstania warszawskiego.

Pewnym pomostem między sztukami wizualnymi a literaturą było czasopismu „Zdrój. Dwutygodnik poświęcony sztuce i kulturze umysłowej”. Pomysł na ten periodyk podsunął sam Stanisław Przybyszewski, który dawniej będąc ikoną Młodej Polski, w ostatniej dekadzie swojego życia wykazywał fascynację ekspresjonizmem. Pierwszy numer „Zdroju” – nakładem wspomnianej już Spółki Wydawniczej „Ostoja” – ukazał się w październiku 1917 roku. Do 1922 roku Jerzy Hulewicz pozostawał redaktorem i kierownikiem artystycznym pisma, którego łącznie ukazało się 78 numerów.

W czasach „Zdroju” Hulewicz napisał kilka dramatów: Kain (1920), Śluby ziemi (1920), Wiano (1921), Bolesław Śmiały (1921), Joahim Achim (1922) i Aruna (1922), a także minipowieść Samskara (1918). W 1926 roku zdobył posadę zarządcy majątku Radziwiłłów pod Ołyką. Tam, na łonie natury i we względnym spokoju mógł pracować nad kolejnymi utworami. Najpierw powstał zbiór Dzieje Utana (1928), później zaś powieści: Córa Oxymoronu (1936), Szaruga (1937), Czarna fala (1938). Rozwój dość oryginalnej twórczości literackiej Hulewicza – łączącej fantastykę z groteską i elementami grozy – przerwał wybuch II wojny światowej i jego śmierć. Obecnie pozostaje ona w głębokim cieniu jego twórczości plastycznej.

Informacje dodatkowe

Waga Brak danych
Wersje

oprawa twarda, oprawa miękka, e-book, oprawa twarda – limitowana

Opinie

Na razie nie ma opinii o produkcie.

Tylko zalogowani klienci, którzy kupili ten produkt mogą napisać opinię.

Może spodoba się również…